Parti parti partizani!!! Hayatımın ilk partisinin bir türlü içinden çıkamadığım A.Ü.H.F'nin 2 yıl boyunca içinde ders gördüğüm binasında olması ne kadar da ironik değil mi? Sanki tek eğlencem hayatımın varacağı son kıyı orasıymış gibi (ki şeytan kulağına kurşun). Şimdi benim gibi yüzlerce (abartmıyım sadece bi 200cük olabilir) öğrencinin pazartesi günü okulun kapısından adımını atar atmaz ne gibi bi ruhsal bunalıma sürükleneceğinden haberiniz var mı sizin?? Size soruyorum saygıdeğer İrfan amca ve Ceride üstatları! Şimdiden biliyorum ki pazartesi dersler geçmek bilmiyecek, bol bol harikalar diyarıma zihin kaymaları yaşayıp bol flashbackli bir gün geçircem. Artık napalım borçlarcı en önde oturan pelte kıvamında Bonita'yı görmeyiversin gari. Ya da kökten çözüm bulalım : sana sesleniyorum tek şekerli kayfe! Oturmayıver bu sefer en öne. Belki zihnimin bir kısmı da o anı benden habersiz kaydediverir de yine bi flashback anında sana o dersi aynen özetleyiveririm. Yalnız tam 'We Are The People' la coşayazma aşamasındayken sevgili annem neden o saniyede mekanı terk etmem için rest çeker ki? Kader diyelim. Bu arada parfümün tadı cidden damağımda kaldı :)
1 yorum:
kusura bakma Bonita yetişirsem yine en öndeyim:) bu hayal aleminden uyandırmam gerekiyo seni, yoksa bu yıl seni kaybedebilir borçlarcı bir daha hiç bulamamacasına...tek şekerli bi kayfe senin gerçek,berbat, gudubet aühf ye dönmene yardım edecek hiç kaygılanma...bi soru: parfümün tadı nasıl damağında kaldı????
Yorum Gönder