koltuğun tüm soğukluğuna rağmen onu sen sanıp sokuldum
sokuldukça o sen olmadın
ben yine seni bekledim
oturup her saniye ne yaptığını
gülüşünle kimlerin içini ısıttığını
düşünerek,
düşündükçe uyuyup uyanmamayı istiyerek bekledim
ve sen eve geldin
ve bu sözlerle geldin eve
beni buz gibi koltuğumda bırakıp
kendi buzdan yatağına girdin
buzdan hayellerle